در غرب فقط آمیزش جنسی تجاوز محسوب نمیشود بلکه هر گونه تماس جنسی را تجاوز می دانند. در جامعه ما حرکات مردان در خیابان مانند – متلک گفتن – لمس بدن زن – بسیار عادی شمرده میشود. و عکس العمل زنان فقط باعث جلب توجه سایر مردم میشود .قشر ضعیف چنین جامعه ای فقط زنان هستند. و تجاوز جنسی هم یکی از شاخه های تبعیض جنسیتی محسوب میشود . که با زور اعمال میشود. در زمان قاجار زنان ازهمه لحاظ خصوصا اقتصادی تحت سلطه مردان بودند و به همین خاطر آنها را ضعیف می شمردند. ولی آیا با تغییر اوضاع اجتماعی زنان باز هم می توان اینطور پنداشت که وابستگی زنان به مردان منجر به پدید آمدن این نوع نگرش شده است..!
نگاهی به تجاوز های اخیر در روزنامه های ایران (آنهایی که پنهان نمانده)
دختر 5 ساله ای در رستوران توسط 2 نفر مورد تجاوز قرار گرفت.
زنی هنگام برگشت از خانه توسط راننده تاکسی و 2 نفر دیگر مورد تجاوز قرار گرفت.
دختری توسط 2 پسر و 6 نفر دیگر مورد تجاوز قرار گرفت.
زنی توسط 2 موتور سوار به بهانه تمام شدن بنزین در جاده قم مقابل چشم همسرش مورد تجاوز قرار گرفت.
جمهوری اسلامی همیشه با سانسور هایش خواسته تجاوز جنسی را در جامعه کم رنگ جلوه دهد و آن را به حاشیه بکشد. و یا مختص زنانی بداند که خودشان ایراد داشته اند و خود خواهان این رابطه بوده اند. به همین خاطر در این اواخر طرحی را اجرا کردند به نام مبارزه با مزاحمین نوامیس مردم.
آیا مزاحمین نوامیس فقط سوار بر ماشین های آنچنانی با مدل بالا میشوند؟ یا اینکه مزاحمین موتور سوار و پراید سوار مظلوم جامعه تشخیص داده شده اند؟
طرح امنیت اجتماعی هم مبترزه با زنان بوده . اینان به جای ریشه یابی مشکل دوباره زنان را مورد خطاب قرار دادند. اگر زنان جامعه همه حجاب داشته باشند تعداد متجاوز گران کاهش می یابد؟
پس آنهایی که در کشورهای عربی یا همین روستا ها و شهرستانهای خودمان مورد تجاوز قرار می گیرند که هستند؟
جمهوری اسلامی همیشه تمام آمارهای تجاوز جنسی را نزولی اعلام میکند . این در حالی است که از طرفی اعلام می کند برای کاهش تجاوز به عنف رواج صیغه در سنین پایین اشکالی ندارد . تناقض در اخبار موجود در این زمینه ما را به این حقیقت می رساند که آمار رو به افزایش است .
در قانون مجازات اسلامی : تبصره دو ماده 225-1 تعریف زنای به عنف چنین آمده است . هر گاه کسی به قصد زنا زنی را بیهوش یا داروی خواب دهد تجاوز محسوب می شود. این در حالی است که اکثر تجاوزات از نظر حاکمان جمهوری اسلامی با میل زنان انجام می گیرد. از نظر آنها گام اول را زنان بر می دارند .
- تجاوز تنها جرمی است که قربانی نمیتواند آن را بیان کند. چون مورد سر زنش اطرافیان و بستگان خود قرار میگیرد . زنانی که مورد تجاوز قرار میگیرند از دو سوی پس زده میشوند . هم از سوی بستگان خود هم از سوی قوانین حکومتی
- در گذشته آمار خودکشی ها بین افراد قربانی زیاد بوده ولی در حال حاضر مشکلات روحی پس از این حادثه را تحمل می کنند ولی خاموش می مانند .
- هنوز در بسیاری از نقاط کشور ما از حربه تجاوز برای رسیدن به خواسته های خود استفاده می کنند. مانند دزدیدن دختر مورد علاقه خود و تجاوز به او برای راضی کردن خانواده دختر.
خشونت های جنسی علیه زنان جا به جای فرهنگ ما رخنه کرده است. وقتی در خیابان زنان با نگاهشان به تو می فهمانند که پوششت نا مناسب است آیا می توان از مردان انتظار دیگری داشت؟
این حرکت زنان شورش علیه خود و نسل بعد از خود است. در کشورهای جهان سوم و در حال توسعه که معمولا کشورهای مذهبی هستند . مرد سالاری و فرزند پسر دوستی بسیار رواج دارد. و گاهی خانواده ها اجازه هر گونه دخالتی از سوی فرزندان پسر خود را در رفت و آمد دخترانشان می دهند. و این باعث نوعی سر خوردگی و کناره گیری دختران از جامعه و به وجود آمدن ترس از حقایق میشود.
از دیگر دلایلی که دختران قربانی را از گفتن حقایق وا میدارد . مقدس شمردن پرده بکارت است. وقتی دختری تنها علت زندگیش یا بهتر بگویم تنها دلیل آینده خود ( پرده بکارت ) را از دست یدهد. یعنی شخصیت و هویتش را از دست داده است. در فرهنگ بسته و سنتی کشورهای جهان سوم رابطه دوستی دختر و پسر مورد قبول نیست. و چه بسیارند دخترانی که توسط دوست پسران خود مورد تجاوز قرار می گیرند. ولی خانواده را جای امنی برای گفتن حقایق نمی دانند. و این باعث رواج ترمیم پرده بکارت و مشکلات روحی میشود که مبحث جداگانه ای را برای گفتگو می خواهد. پسرانی که به دوست دختر خود تجاوز می کنند چون افکارشان نسبت به چنین روابطی بسیار بسته است دست به این کار احمقانه می زنند. آنها چنین دختری که با نا محرم ارتباط برقرار کرده را خراب می دانند . ولی آیا مطمئنند که همسر آینده خود نیز یکی از قربانیان این حوادث نبوده؟
اکثر قربانیان تجاوز در زمان وقوع حادثه تسلیم میشوند چون اعمال خشونت از طرف مقابل یا تعدد متجاوز گران قربانی را وادار به تسلیم و سکوت می کند.
بعضی از این تعرضات با مرگ همراه است. خصوصا کودکان بی دفاعی که در این بین مظلومانه جان خود را از دست می دهند. آسیب هایی که بعد از تعرض جنسی بر خود قربانی وارد میشود .
آسیب های جسمانی . روانی . جنسی . و بیماریهای آمیزشی و بارداریست.
ضربه های روحی ناشی از تجاوز آنقدر شدید است که باعث افسردگی – بی اعتمادی – بد بینی – و احساس گناه میشود. در تعرض جنسی معمولا فرد متجاوز گر لذت می برد و قربانی به گونه ای شکنجه میشود. بیماری های آمیزشی در صورت استفاده نکردن از کاندوم بوجود می آید. که بیماری ایدز از جمله بیماری های شایع این عمل است.
اگر در پی چنین شکنجه ای بارداری صورت گیرد هم مادر هم فرزند هر دو ضربه های این تجاوز را سالیان سال به دوش می کشند.
در جامعه ما تجاوز هنوز به عنوان حادثه تلقی میشود. خود سانسوریه حکومت ایران باعث نا آگاهیه زنان از آمار بدست آمده از تجاوز جنسی میشود.
و این باعث افزایش تعرض جنسی علیه زنان میشود.
آمار جهانی نشان میدهد از هر 3 زن یک نفر در طول عمر خود مورد خشونت . کتک و تجاوز جنسی قرار می گیرد. وپرسش اینجاست آیا متجاوز گران همه مجازات میشوند؟
در جامعه ما تجاوز بسیار دیده میشود خصوصا به حقوق زنان که جا به جای ایران قابل رویت است.
آیا من به عنوان یک زن امنیت دارم؟
دختری که در خیابان نه از طرف قانون نه مردم در حال تردد نه پلیس نه ماشین های در حال رفت و آمد امنیت ندارد چطور می تواند با احساس آرامش قدم هایش را بردارد. ؟
منی که احساس امنیت کامل از محیط اطرافم را ندارم آیا می توانم در برابر تجاوز احتمالی عکس العملی نشان دهم؟
آیا جامعه این امنیت را برای من برقرار می کند که من بتوانم به راحتی فریاد بزنم....
یا اینکه باز هم مورد سوء استفاده از طرف همین افراد قرار می گیرم؟
من از دختران و زنانی و کودکانی که مورد تجاوز قرار می گیرند خواهش می کنم با عنوان کردن این موضوع به افراد مدافع حقوق زنان در راستای ارائه آمار حقیقی تجاوز جنسی کمک کنند.
در غرب هم زنان مانند شما ها فکر می کردند ولی قفل سکوت را شکستند و هم اکنونهمه با بیان حقایق می توانند از لحاظ روحی تحت درمان قرار گیرند. و از حوادث بعد از تعرض جنسی پیشگیری کنند.
به امید ایرانی آزاد و بدون تبعیض جنسیتی
فریماه